ترامپ در بنبست تقابل نظامی با ایران
به گزارش «راهبرد معاصر»؛ در روزهای اخیر و همزمان با حاکمشدن آرامش نسبی در منطقه پس از آتش افروزی های اخیر آمریکا، بسیاری از صاحب نظران و تحلیلگران معطوف به این موضوع شده اند که آیا روند کنونی ادامهدار خواهد بود یا خیلی زود بار دیگر شاهد به اوج رسیدن درگیری ها میان تهران و واشنگتن خواهیم بود. بر پایه آنچه منابع آگاه اعلام کرده اند، گفت وگوهای ایران و آمریکا برای بازگشایی تنگه هرمز در جریان است و تهران به شدت بر خواسته های خود در مورد حکمرانی بر تنگه تأکید و پافشاری می کند. آنچه واضح است، ایران تصریح کرده است به هیچ وجه وضعیت تنگه هرمز به دوره قبل از آغاز جنگ رمضان بازنخواهد گشت و تهران به هر بهایی، پای آن خواهد ماند.
در این فضا، شواهد میدانی نشان می دهند آمریکا برخلاف لفاظی های مقام های ارشد نظامی و سیاسی خود، تمایل چندانی برای بازگشت به درگیری با ایران ندارد. حتی سی.ان.ان فاش کرد، دن کین رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا به دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا توصیه کرده است باید هرچه سریعتر از باتلاق جنگ با ایران خارج شود. در این راستا، دست کم از سه منظر، گزینه نظامی دولت آمریکا علیه ایران به شکست خورده و کاخ سفید راهی جز دادنِ امتیاز به کشورمان در میدان دیپلماسی ندارد.
منابع آگاه در آمریکا نیز تأیید می کنند هرگونه حرکت این کشور به سمت تجاوز زمینی علیه ایران چیزی شبیه به خودکشی است
نخست، اینکه آمریکا در موقعیت جنگ افروزی علیه ایران نیست. گزارش های رسمی تأیید می کنند این کشور حجم انبوهی از موشک های پدافندی مرتبط با سامانه های پاتریوت و تادِ خود را مصرف کرده است. موشکهایی که بازتولید آنها زمان زیادی می گیرد. این موضوع سبب شده هم پایگاه ها و منافع آمریکا در منطقه دیگر ظرفیت دفاعی سابق را نداشته باشند و هم منافع آمریکا در شرق آسیا و جنگ اوکراین، در مواجهه با طیف رقبایش به شدت با خطر و تهدید رو به رو شود.
تنها در یک مورد فاش شده که سعودی ها در جریان درگیری های ماه های اخیر بیش از 86 درصد از ذخایر موشک های رهگیر پاتریوت خود را مصرف کرده اند. این یعنی در صورت آغاز مجدد درگیری ها، پایگاه های آمریکا در مواجهه با موشک و پهپادهای ایرانی تقریباً بیدفاع هستند. جالب اینکه در جبهه مقابل، ایران هم از حیث تولید موشک و پهپاد، به اعتراف نهادهای اطلاعاتی غربی، 6 برابر سریعتر از تولید و جایگزینی موشکهای رهگیر آمریکا عمل می کند. این موازنه ای نیست که آمریکا در قالب آن دوام بیاورد. تداوم این روند، منافع آمریکا و جهان غرب در قالب جنگ اوکراین را تضعیف خواهد کرد (زیرا نمی توانند از اوکراین در جنگ علیه روسیه حمایت کنند) و هم چین را در تقابل شدیدتر با کاخ سفید در شرق آسیا، تحریک خواهد کرد.
بگذریم که منابع آگاه در آمریکا نیز تأیید می کنند هرگونه حرکت این کشور به سمت تجاوز زمینی علیه ایران چیزی شبیه به خودکشی است و به دستکم بیش از 150 هزار نظامی نیاز دارد و حتی با وجود این، شانسی برای موفقیت ندارد. گروهک های تجزیه طلب نیز زیر ضَرب مداوم موشک و پهپادهای ایرانی هستند و توان عملیاتی خود را تا حد زیادی از دست داده اند و تهران اشراف دقیقی بر تحرکات آن ها دارد.
دوم، اینکه جنگِ ایران در ماه های اخیر در قالب هر نظرسنجی معتبر در آمریکا، با مخالفت دست کم 70 درصدی مردم این کشور رو به رو شده است. این جنگ، لقب نامحبوبترین جنگ آمریکا را در دهههای اخیر به خود اختصاص داده است. واقعیت اینکه ترامپ و متحدانش به هیچ وجه سرمایه سیاسی لازم و کافی جهت ماجراجویی تازه علیه ایران ندارند و هرگونه حرکت نابخردانه جدیدِ آنها، همچون راه رفتن روی لبه تیغ است.
از این منظر، ترامپیست ها هم در میدان جنگ افروزی نظامی علیه ایران در بنبست هستند و هم در پشت جبهه یعنی از منظر افکار عمومی آمریکا و حتی کلیت جهان، به واسطه عملکرد توام با ناکامی خود که هزینه های اقتصادی جدی را به جهانیان تحمیل کردهاند، با فشارهای عدیده ای رو به رو هستند. این موضوع با توجه به نزدیکشدن به انتخابات میاندوره ای کنگره آمریکا ابعاد جدیتری نیز به خود می گیرد. نکته قابلتأمل اینکه در جبهه مقابل، انسجام و وحدت ملی در داخل ایران چندبرابر بیشتر از قبل تقویت شده است و ایرانیان در تقابل با دشمنان، هیچ تردیدی ندارند و آماده همه نوع جانفشانی هستند.
واقعیت اینکه ترامپ گزینه نظامی واقعی و راهگشایی علیه ایران در اختیار ندارد
سوم، اینکه اگر آمریکا بخواهد به سمت اقدامات نابخردانه نظیر استفاده از تسلیحات اتمی یا حمله به زیرساخت های ایران حرکت کند، شخص ترامپ نه تنها به عنوان جنایتکار جنگی شناخته می شود، بلکه بیش از هر زمان دیگری از تحقق اهداف خود در پرونده ایران دورتر خواهد شد. از یاد نبریم که ایران ذخیره بیش از 400 کیلوگرمی اورانیوم غنیشده 60 درصدی خود را در اختیار دارد. ورای این ها، حمله به زیرساخت های ایران به معنای نابودی کل زیرساخت های منطقه است و ایران معادلهسازی لازم را در این رابطه انجام داده و هشدارهای جدی را مطرح کرده است. از این رو، حتی اگر آمریکا دو اقدام نابخردانه یادشده را بخواهد انجام دهد، باز هم کمترین تضمینی وجود ندارد بتواند ایران را به تسلیم وادار کند.
واقعیت اینکه ترامپ گزینه نظامی واقعی و راهگشایی علیه ایران در اختیار ندارد و برایش راهی جز لفاظی های تهاجمی علیه این کشور و تلاش برای کسب امتیاز در میز مذاکره باقی نمانده است. در این چارچوب، آنگونه که نشریات غربی نظیر آتلانتیک یا فارین افرز به تازگی فاش کرده اند، تهران به خوبی دست ترامپ را خوانده و در این حوزه نیز استیفای کامل حقوق و منافع ملی خود را در اولویت قرار داده است.